Een boomlange man, lief en zacht. Hij bloosde snel en was altijd bang om iets fout te doen. Toch sloot de 22-jarige Pieter Maaskant uit Leiden zich aan bij het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Precies 75 jaar geleden pleegde hij samen met zijn mede-verzetsstrijders een overval voor voedselbonnen op het distributiekantoor op het gemeentehuis in Katwijk. Maar Maaskant werd betrapt en overleefde de overval niet. Zijn familie was vandaag op het gemeentehuis om de gebeurtenis te herdenken.

Neef en de gelijknamige Pieter Maaskant was vijf jaar oud toen hij zijn oom voor het laatst zag in 1943. De familie heeft een hechte band en samen met een aantal neven en nichten staat hij vandaag op het gemeentehuis in de kamer waar zijn oom werd neergeschoten. Hij weet nog dat zijn opa en oma lang last hebben gehad, van het overlijden van hun zoon. Maaskant: ‘Het heeft een flinke impact op de familie gehad’.

Hij heeft een aantal foto’s mee van zijn oom. ‘Dit vind ik een prachtige foto’, reageert een nicht op een portret van Maaskant. ‘Hij was verlegen, maar hier ziet hij er toch heel stoer uit.’ Ook is er een foto van Maaskant, nadat hij is neergeschoten.

De verzetsstrijders hadden geprobeerd sleutels na te maken om binnen te komen, maar de sleutels pasten keer op keer niet. De mannen planden daarom een overval. Op het gemeentehuis is de dag van de overval ook een NSB’er aanwezig, die onverwacht moest invallen voor een collega. De onverwachte wending zorgde voor onrust bij de verzetsstrijders. De wachter ziet dat verzetsstrijders zich vreemd gedragen en wil er naartoe lopen. De mannen lopen daarom naar buiten.

De wachter ziet dat de mannen hun weg vervolgen via de gevel van het gemeentehuis naar de deur van kelderverdieping. Hij loopt terug en gaat naar de kelder waar hij Maaskant tegen het lijf loopt. Maaskant gebruikt nog als smoes dat hij diarree heeft en naar de wc moest, maar de wachter wil hem fouilleren. Maaskant besluit te vluchten. Bij de deur wordt hij neergeschoten met één kogel in de borst.

De kamer is één van de eerste plekken waar burgemeester Cornelis Visser twee jaar geleden bij zijn aanstelling langs is geleid. Vandaag legt hij samen met de neven en nichten een bloemstuk bij het plaquette, die ter nagedachtenis aan Pieter Maaskant op de kamer hangt.